Levinas Zorg Penning 2026 voor Adelheid Roosen
13 oktober ontving Adelheid Roosen de Levinas Zorgpenning 2026 🤍 Een bijzondere erkenning en een moment om even bij stil te staan.
“Door stil te staan naast de Ander, bezie ik mijn eigen leven. De Ander waar te nemen tegen zijn eigen horizon wekt altijd mijn ontroering.”
Tijdens de avond gaf zij de Levinas Zorglezing “Er valt nog zoveel zachts te doen” en werd zij geïnterviewd door Lex Bohlmeijer.
Misschien heb je het haar wel eens horen vertellen: Adelheid is een groot fan van de filosoof Emmanuel Levinas. Net als Levinas ziet zij de ontmoeting met de vreemde Ander als essentieel om jezelf te spiegelen en oordelen los te laten. Dat gedachtegoed zit verweven in al ons werk:
🔸 DOOR DE OGEN VAN DE ANDERIeder mens heeft kwetsbare levensthema’s die je eigenlijk met niemand deelt. Adelheid Roosen en Leendert Vooijce nodigden 22 Bredanaars uit die als duo’s elkaars levenspad bewandelden en elkaar hielpen woorden te vinden in een taalloos gebied.
🔸 IN GETUIGENISIn deze korte performatieve film onderzoeken Adelheid en Leendert hun persoonlijke trauma’s. Een rauwe, kwetsbare en tegelijkertijd speelse zoektocht naar heling, waarin de kijker wordt uitgenodigd als derde getuige.
🔸 WIJKVOORSTELLINGENMet de Adoptiemethode laat Adelheid kunstenaars inwonen bij wijkbewoners om de verbinding en de confrontatie met het onbekende aan te gaan.
🔸 ALZHEIMERFLUISTERENAdelheid heeft jarenlange ervaring met mantelzorg, onder andere voor haar moeder met Alzheimer. In haar workshops AlzheimerFluisteren leert ze anderen meebewegen en door schaamte en angst heen durven kijken.
“Ik ben pas vrij in het gelaat van de Ander.” – Emmanuel Levinas
Foto’s van de zorglezing in Debatpodium Arminius: James Thaddeus Petermeier
🔗 Meer over deze projecten via onze website femaleeconomy.nl
In een zorgstelsel dat draait op protocollen en eisen, is zachtheid geen vanzelfsprekendheid. Wat gebeurt er met de gezondheidszorg als er meer ruimte is voor zachtheid en persoonlijke aandacht? Als het niet gaat over grote systemen of abstracte principes, maar over ontmoetingen? En hoe krijg je dit als zorgmedewerker voor elkaar in een zorgsysteem dat gebukt gaat onder bezuinigingen, een sterke nadruk op evidenced base-care en een chronisch gebrek aan tijd? Het zijn die vragen waar de Levinas Zorglezing over gaat. Deze avond voeren we een inspirerend, filosofisch gesprek met theatermaker Adelheid Roosen over haar eigen ervaringen, waarbij zij als mantelzorger voor haar moeder met Alzheimer een confronterende periode meemaakte. Ze leerde door schaamte en angst heen te breken en mee te bewegen met wie je lief is. Haar werk en denken raken de kern van wat Levinas bedoelde: de ander niet reduceren tot een geval, maar ontmoeten in zijn of haar kwetsbaarheid. Stichting Levinas de Kleine Goedheid moedigt zorgmedewerkers aan om deze filosofie terug te laten keren in hun dagelijkse werk. Lex Bohlmeijer neemt Roosen die avond mee in dat gesprek. Volgens hoogleraar psychiatrie Floortje Scheepers houdt het model-denken de psychiatrie gevangen. Scheepers past zelf ‘blended psychiatrie’ toe, een benadering waarbij psychisch lijden wordt gekoppeld aan de directe omgeving van een cliënt. De GGZ zou op die manier meer samen moeten werken met het sociaal domein: eenzaamheid en schulden los je niet op met een pil. 
In een zorgstelsel dat draait op protocollen en eisen, is zachtheid geen vanzelfsprekendheid. Wat gebeurt er met de gezondheidszorg als er meer ruimte is voor zachtheid en persoonlijke aandacht? Als het niet gaat over grote systemen of abstracte principes, maar over ontmoetingen? En hoe krijg je dit als zorgmedewerker voor elkaar in een zorgsysteem dat gebukt gaat onder bezuinigingen, een sterke nadruk op evidenced base-care en een chronisch gebrek aan tijd? Het zijn die vragen waar de Levinas Zorglezing over gaat. Deze avond voeren we een inspirerend, filosofisch gesprek met theatermaker Adelheid Roosen over haar eigen ervaringen, waarbij zij als mantelzorger voor haar moeder met Alzheimer een confronterende periode meemaakte. Ze leerde door schaamte en angst heen te breken en mee te bewegen met wie je lief is. Haar werk en denken raken de kern van wat Levinas bedoelde: de ander niet reduceren tot een geval, maar ontmoeten in zijn of haar kwetsbaarheid. Stichting Levinas de Kleine Goedheid moedigt zorgmedewerkers aan om deze filosofie terug te laten keren in hun dagelijkse werk. Lex Bohlmeijer neemt Roosen die avond mee in dat gesprek. Volgens hoogleraar psychiatrie Floortje Scheepers houdt het model-denken de psychiatrie gevangen. Scheepers past zelf ‘blended psychiatrie’ toe, een benadering waarbij psychisch lijden wordt gekoppeld aan de directe omgeving van een cliënt. De GGZ zou op die manier meer samen moeten werken met het sociaal domein: eenzaamheid en schulden los je niet op met een pil. 
